Luchtkwaliteitssensor: ontwerp en gebruik

De behoefte: de lucht betrouwbaar meten

De luchtkwaliteit meten is meer dan een sonde aansluiten. Goedkope sensoren uit de handel reageren traag en hun metingen lopen weg. Voor serieus gebruik — werkplaats, veestal, opslagruimte — is een sensor nodig die fijnstofdeeltjes echt telt, met een korte responstijd. Dat is het programma van eisen dat het studiebureau van FURGO zich voor dit project stelde.

De oplossing: eerst en vooral de juiste sensor

Er bestaan meerdere fijnstofsensoren op de markt. Na vergelijking bleek de PMS5003-module de betrouwbaarste. Twee concrete redenen:

• Telling via laserdiffractie. De sensor telt de fijnstofdeeltjes één voor één door het licht te analyseren dat ze afbuigen. Dat is een echte meting, geen schatting.
• Actieve bemonstering met ventilator. De lucht wordt door de sensor geblazen in plaats van er passief in te stromen. Resultaat: een zeer goede responstijd, waar goedkopere alternatieven achterblijven.

Die keuze bepaalt al de rest: goed ontworpen elektronica rond een middelmatige sensor levert nooit een goede meting op.

Wat FURGO heeft gebouwd en geleerd

Rond de PMS5003 ontwikkelde FURGO de uitleeselektronica en de behuizing van de sensor. De ontwerpdetails (elektronisch schema, voeding) en de gebruikservaringen in het veld komen in een aparte publicatie aan bod — vraag het ons als het onderwerp u aanbelangt.

De belangrijkste les geldt voor al onze projecten: bij sensoren is het prijsverschil tussen een instapcomponent en een betrouwbaar component klein vergeleken met de kosten van een foute meting. De goede sensor betaalt u één keer; van de slechte hebt u elke dag last.