Zoutgehalte en peil van een grondwaterlaag volgen: FURGO op het Domaine Royal de Jarras

Deze zomer plaatsten we onze low-tech sensoren op het Domaine Royal de Jarras, vlak bij Aigues-Mortes, tussen de Middellandse Zee en de lagunes van de Camargue. Wijnstokken geworteld in het zand, een decor dat bijna zou doen vergeten hoe moeilijk het is om wijnstokken te laten groeien in dit ecosysteem met zijn fragiele evenwicht, in dienst van uitzonderlijke wijnen.

Wijnstokken in het zand, tussen zoet en zout water

Het Domaine Royal de Jarras is een bijzonder geval: een wijngaard aangeplant op een gefossiliseerde oude strandwal, historisch beschermd tegen de druifluis door dit zandige terroir. Het valt onder de appellatie AOP Sable de Camargue, erkend in 2023, en strekt zijn 400 tot 800 hectare in biologische landbouw uit binnen een Natura 2000-gebied met meer dan 760 dier- en plantensoorten.

Die ligging tussen zee en lagunes brengt kritieke waterdynamieken met zich mee. Zoals de wijnbouwers zeggen: “hier bestrijden twee watermassa’s elkaar, die van het zoete water en die van het zoute water”. Het zoute water uit zee is giftig voor de wijnstokken. Om de opmars ervan te stoppen, steunt het domein op de roubines, kleine zoetwaterkanalen langs de percelen: in de herfst en de winter voeren ze het regenwater af, en in het voorjaar houden ze een hoog zoetwaterpeil aan dat het opstijgende zoute water blokkeert. De hele kunst is ze op het juiste moment te openen: zodra de zoetwaterlaag zakt, en vooral zodra het zoutgehalte de drempels overschrijdt die de wijnstok verdraagt.

Continue monitoring als aanvulling op de handmatige metingen

De teams van Grands Domaines du Littoral (GDL) bewaken de situatie al: één tot twee metingen per week van grondwaterpeil en zoutgehalte, op een twintigtal boorputten. “Toen we ons vraagstuk ter sprake brachten, stelde het bedrijf FURGO voor ons te helpen met low-cost sensoren en hun monitoringinterface”, legt Lucie Gelé uit, hoofd van de R&D-afdeling bij GDL.

Onze sensoren verrijken die metingen met een continue dataverzameling, in realtime toegankelijk. De interface maakt het mogelijk de water- en zoutvariaties van dag tot dag te volgen en vroeg te alarmeren bij een opkomend zoutfront, om in te grijpen voordat de wijnstokken osmotische stress ondergaan. Op termijn zou deze monitoring ook de verplaatsingen van de teams in het veld verminderen.

Waar staat het experiment?

De meting van de waterhoogte met een piëzometrische sensor was het eenvoudigst te ontwerpen en op het FURGO-platform te integreren: de oplossing wordt als zodanig gebruikt door Lucie en haar teams. De zoutmeting bleek lastiger binnen de gestelde termijnen en budgetten; enkele aanpassingen zijn nog nodig om volledig aan de behoeften van GDL te voldoen. Het experiment loopt door.

Volgt u een grondwaterlaag, een boorput of een kanaal? Ontdek onze piëzometer voor grondwatermonitoring of neem contact met ons op om over uw terrein te praten.